Biografia patriarchy Noego który jako jedyny wraz ze swoją najbliższą rodziną czyli żoną trzema synami iich żonami zostali ocaleni w czasie globalnego potopu.
To właśnie arka którą budował około 70 lat była miejscem ich ocalenia.
Noe, orm. Noy, Ang. Noah, wersja zromanizowana Nūḥ, Arabic: نُوحٌ, w j. hebr. Noach czyli odpoczynek. W j. babilońskim od słowa nukhu, również odpoczynek, w wersji babilońskiej w dziele Epos o Gilgameszu odpowiednikiem imienia Noe jest Ut-napishtim, w Historii Babilonii Berosousa Noe to Xisuthros.
Noe według chronologii Septuaginty urodził się w 3898 r. przed Chrystusem, czyli 1656 lat od stworzenia Adama. Jest on dziewiątym pokoleniem od Adama po linii Seta, prawnukiem Henocha, wnukiem Matuszelacha i synem Lameka a jego Matką była Ashmua córka Elisha a Elisha był synem Henocha. Noe nie pamięta Henocha, Henoch umarł 169 lat przed jego narodzeniem, ale dobrze pamięta dziadka Matuszelacha, który umiera w roku pojawienia się Potopu, czyli w 3298 r przed narodzeniem Jezusa. Noe ma wówczas 600 lat; Matuszelach przeżył najwięcej z wszystkich ludzi na ziemi, czyli 969 lat, jego syn Lamek umiera pięć lat przed Potopem, przeżywszy 777 lat.
Noe gdy przyszedł na świat był inny niż inne dzieci: „Jego ciało białe jak śnieg, i czerwone jak kwiat róży, a włosy na głowie białe jak wełna. Miał piękne oczy. Kiedy otworzył swe oczy, napełnił cały dom jasnością jak słońce. (…) kiedy zabrano go z rąk akuszerki, otworzył swoje usta i mówił o Panu Sprawiedliwości”. (…) Henoch mówił o nim: „Ale to dziecko, które ci się urodziło zostanie ocalone na ziemi, i jego trzej synowie zostaną zbawieni razem z nim. Kiedy wszyscy ludzie, którzy są na ziemi umrą, on i jego synowie uratują się. (…) Nazwij go Noe, bo on będzie dla ciebie resztą i on i jego synowie zostaną ocaleni ze zniszczenia”. Księga Henocha, Apokalipsa Noego. Apokryfy ST, s. 188.
Noe został powołany przez Boga w wieku 480 lat, żył w czystości 498 lat, następnie poślubił Naamach (Haykel) i miał z nią trzech synów kolejno: Sema, Hama i Jafeta. To w tym czasie od urodzenia Noego do jego nawrócenia dochodzi do wielkiego zagubienia moralnego ludzkości; pojawiają się też wtedy ludzie giganci mierzący od 4 -10 m. wysokości. Noe stara się więc upominać ludzi przez 120 lat. Pan Bóg w tym czasie ukazuje się jemu kilkakrotnie i nakazuje zbudować Arkę według precyzyjnych wymiarów 130 m długości, 20 metrów szerokości i 13 metrów wysokości. Noe dopiero za trzecim razem (według objawień Katarzyny Emmerich) ulega woli Bożej, opuszcza swe rodzinne strony i udaje się na wschód w okolice Iranu, miasta Szuruppak i tam buduje arkę przez około 70 lat. W tym czasie Noe wiedzie ascetyczny tryb życia, nie je mięsa, nosie te same sandały i to samo odzienie. Noe wielokrotnie przerywał budowę Arki, ludzie wyśmiewali go, szydzili z niego, ale w końcu udało mu się ją zakończyć w wieku 600 lat. Wówczas to posłuszny woli Boga, zwołał wszystkie zwierzęta według szczegółowych wskazań Boga i szedł wraz z rodziną do Arki w piątek 17 maja 3298 r przed Chrystusem a 2256 lat od stworzenia Adama. (dane według św. Efrema z Edessy) Potop trwał prawie jeden rok a Noe przebywał w arce 377 dni, oczekując na potop 7 dni w arce oraz oczekując później aż wody potopu opadną.
Po opadnięciu wód Noe wyszedł z rodziną i zwierzętami z Arki, złożył Bogu dziękczynną ofiarę ze zwierząt czystych; Bóg zawarł wówczas z nim pierwszy wyjątkowe przymierze, którego znakiem była tęcza, że już nigdy nie ukaże ludzkości potopem. Noe wypełnił też testament Adama, aby jego kości były umieszczone w czasie Potopu w arce a po potopie zaniesione do środka ziemi, czyli na górę, na której miało dokonać się zbawienie ludzkości, czyli do Jerozolimy na górę Golgotę. Później Noe założył miasto Themanon (miasto ośmiu) a w okolicy miejscowości Ahora (Arguri) Noe założył winnicę. Współcześni mieszkańcy Armenii z tego regionu są ciągle tego świadomi po dziś dzień.
Po Potopie Noe żył jeszcze 350 lat, razem przeżył 950 lat. Kilka lat po pobycie w rejonie Araratu od strony północnej, Noe miał przemieścić się na wschód w okolice obecnego regionu Nachiczewan. Tam też w mieście o tej samej nazwie znajduję się według starej tradycji grób Noego i grób jego syna Jafeta. Noe w swoim życiu jest wyjątkowym przykładem człowieka wielkiego zawierzenia Bogu, bezgranicznie Mu oddanego i zatroskanego o religijną więź ludzi z Bogiem.
Wspomnienie liturgiczne Noego w kościele katolickim w Anglii ma miejsce 18 listopada, we Francji 10 listopada, w Polsce 18 listopada; w Kościele Luterańskim 29 listopada, w kościele Prawosławnym 15 grudnia.
Kolekta
Wszechmogący Boże, który złączyłeś wybranych swoich w jedną wspólnotę w mistycznym ciele Syna Twojego Jezusa Chrystusa, Pana naszego, udziel nam łaski, abyśmy naśladowali Twoich świętych i błogosławionych we wszelkim cnotliwym i pobożnym życiu, abyśmy doszli do niewysłowionej radości, którą przygotowałeś dla tych, którzy Cię kochają; Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków Amen.
O Almighty God, who hast knit together Thine elect in one communion and fellowship in the mystical body of Thy Son Jesus Christ, our Lord: grant us grace so to follow Thy blessed saints in all virtuous and godly living, that we may come to the unspeakable joys which Thou hast prepared for those who unfeignedly love Thee; through the same, Jesus Christ, Thy Son, our Lord, who liveth and reigneth with Thee and the Holy Ghost: ever one God, world without end.