Historia biblijnego potopu Noe i jego Arka Historia Arki na górze Ararat Historia ludzkości po Potopie

Czy biblijny Potop z czasów Noego był wydarzeniem realnym?

Zanim poszukamy argumentów za realnością tego kataklizmu spróbujmy najpierw nakreślić jego szczególną wyjątkowość.

1. Potop ten był wydarzeniem jedynym w historii ludzkości,

2. Był kataklizmem nadprzyrodzonym : nie możemy go całkowicie zrozumieć, opierając się tylko na naturalnych prawach naszej ziemi;

3. Nie był on wydarzeniem przypadkowym ale zapowiedzianym przez proroków;

4. Miał zasięg globalny, był na tyle wielki, że wszystkie szczyty gór były zalane;

5. Początek i czas trwania potopu był uzależniony od Boga;

6. Był on karą Bożą dla ludzi za popełniane grzechy i za brak miłości ludzi do Boga i do siebie nawzajem;

7. Tylko Noe i jego rodzina uwierzyła Bogu i była pewna, że zapowiadany Potop pojawi się a oni przetrwają.

Kto z nas nie słyszał o historii Noego, o jego Arce? Wyrażenie Arka Noego jest niemal powszechnie znane także przez małe dzieci. Któż nas nie słyszał o Potopie w czasach Noego?

1. Ślady w formie zapisanych tekstów. Gdy chodzi o ślady zachowane w formie pisma dotyczące Potopu jest ich bardzo wiele. Historyk Aaron Smith twierdzi, że jest ich około 80 000 w 72 różnych językach, a 70 000 z tych opowiadań zawiera motyw arki². Poza motywem arki jest w tych opowiadaniach wiele wspólnych cech :np. to że Potop ten był dawno temu, że dotyczył całej ludzkości i że mała grupa ludzi ocalała.

W każdej kulturze odnaleźć można nieco inny rodzaj zmiany czy różnicy w danym przekazie : inaczej jest w opisie greckim czy chińskim, w Mezopotamii, u Aborygenów, Hindusów, w Meksyku, Syrii czy u rodzimych Amerykanów, w Peru, Polinezji czy Mikronezji .

John de Morris i Tim F. LaHaye w książce The Arc on Ararat³ charakteryzuję 212 miejsca opowiadań w różnych zakątkach ziemi.

lokalizacja opisów na temat Potopu według H. Nissena

Natomiast wspomniany wcześniej Henry Nissen wylicza wszystkie te miejsca, umieszcza na naszym globie oraz dokonuje szczegółowej analizy tych opowiadań. Oto jego konkluzje:

88% opowiadań o Potopie wspomina o rodzinie która jest ocalona

70% mówi o łodzi dzięki której rodzina jest ocalona

66% wskazuje jako powód potopu zepsucie moralne ludzkości

66 % wspomina o uratowanych zwierzętach

73% określa Potop jako wydarzenie o zasięgu globalnym

66% mówi, że osoby ocalone były ostrzegane przez Boga itd...⁴ .

Dr. Charles Berlitz autor książki na temat Potopu⁵ również potwierdza, że temat Potopu pojawia się w wielu językach. Oto jedna z jego opinii: "Wszystkie przestudiowane przeze mnie historie potopu są praktycznie identyczne, niezależnie od języka – czy to w perskim, babilońskim, asyryjskim, chińskim czy sanskrycie. Jedyną rzeczą, która się zmienia, jest imię Noego, ale wątek historii pozostaje taki sam. Jest to fenomenem na skalę światową. Opinię o wielości źródeł o Potopie wyraża także dr Ethel Nelson pracownik British Museum. Dodaje ona, że opis Potopu odnajdujemy między innymi w językach : babilońskim, akadyjskim czy sumeryjskim.

W filmie dokumentalnym na temat Arki Noego na górze Ararat⁶ dowiadujemy się także, że o Potopie jako wydarzeniu historycznym można odnaleźć aż 272 różne wzmianki w różnych miejscach ziemi na każdym kontynencie.

Pomimo iż dowody na istnienie Potopu znajdujemy dosłownie w każdym zakątku naszego globu, to jednak najstarsze i najbardziej szczegółowe opisy znajdujemy w obszarze Mezopotamii. To właśnie one są najbardziej podobne do bardzo szczegółowego biblijnego opisu Potopu.

Należy również dodać, że nie tylko opisy z obszaru Mezopotamii są dla nas ważne. Wiele śladów zwłaszcza w kulturze Sumeryjskiej naprowadza nas na fakt Potopu. Na przykład Irving Finkiel⁷ przypomina nam, że punktem odniesienia w określaniu historii Sumeryjskiej była właśnie data Potopu, podobnie jak dla nas data narodzin Jezusa. Jest nawet zwrot w j. sumeryjskim "przed Potopem".

Spróbujmy więc przedstawić najważniejsze dostępne źródła z obszaru Mezopotamii i z kultury sumeryjskiej.

Do najważniejszych z nich należą :

1. Tabliczka sumeryjska z Nippur (2150 p.n.e. )

2. Sumeryjska lista królów na graniastosłupie (2119 p.n.e.)

3. Instrukcje z Shuruppak, tekst akadyjski z 2100 r. p.n.e.

4. Tabliczka o Arce (1900-1700) tekst akadyjski

5. Epos o Atra-Hasisie tekst akadyjski 1635 p.n.e.

6. Epos o Gilgameszu akadyjski tekst z 1150 r.

ad 1.

Tabliczka sumeryjska z Nippur, przechowywana w muzeum w Pensylwanii, (zdjęcie poniżej),

jest uznawana obecnie za najstarszą gdy chodzi o sumeryjskie opisy pismem klinowym Potopu. Została znaleziona w Nippur w Iraku. Była wypalona mniej więcej wtedy gdy Abraham miał przyjść na świat czyli ponad 21 wieków p.n.e. Odnajdujemy na niej informacje o wielkim Potopie z woli bogów : "Podjęto decyzję, że nasienie ludzkości ma zostać zniszczone. Decyzji słowa Bożego zgromadzenia, nie można odwołać. Porządek ogłoszony przez Enki i Enlila nie może zostać odrzucony"⁸(tłumaczenie własne).

Tym który zbudował wielki statek i ocalał był Zi-ud-sudra pochodzący z miasta Shuruppak. Jest też mowa o boskiej władzy królów która była przekazywana ich następcom w stępujących miastach: Eridug, Bad-tibira, Larag, Zimbir i Shuruppak.

ad. 2

Odnaleziony w XX w. p.n.e. sumeryjski graniastosłup zawiera ogromnie ważne dla nas informacje a mianowicie zawiera sumeryjską listą królów panujących przed i po Potopie. Ówczesny król był raczej władcą danego miasta. Jeżeli został pokonany przez swego wroga wówczas następowała zmiana nie tyko króla ale często również miasta zamieszkania nowego króla.

Lista królów sumeryjskich przed Potopem jest następująca :

Gdy królestwo zeszło z nieba⁹, zapanowało w mieście Eridu, jego królem został Alulim a następnie Alalgar.

Następnie królestwo zostało przejęte do miasta Bad-tibira, królem był Enmen-lu-ana, a jego następcą był król Enmen-gal-ana, trzecim królem tego miasta był Dumuzi.

Następnie królestwo zostało zabrane do miasta Larak. Królem był En-sipad-zid-ana.

Następnie było ono sprawowane w mieście Sippar a jego królem był Enmen-dur-ana. Kolejnym miastem które przejęło władzę królewską było Szuruppak a jego królem był Ubara-Tutu. To za jego czasu nastał Potop a jego syn (wnuk) Utanapisztim zbudował Arkę.

Po Potopie królestwo zostało ustanowione w Kish a jego królem został Kusz czyli wnuk Noego a ojciec Nimroda.

Dowiadujemy się także z tej listy, że znacznie później panujący król Enmekar zbudował miasto Uruk, a Gilgamesz był jako król trzecim następcą po Enmekarze.

Podsumowując całość listy królów sumeryjskich możemy stwierdzić, że było ich wszystkich 134 i panowali w 11 miastach. Na liście tej jest wymienionych także kilka miast które są wspomniane również w Biblii : Babilon, Uruk, Akkad, Calah, Niniwa. W tradycji sumeryjskiej człowiek który zbudował Arkę to ma na imię Zi-ud-sudra (imię to w j. sumeryjskim znaczy : żyć wiele dni) a tradycji akadyjskiej Utanapisztim (imię to znaczy w tym języku : on znalazł życie) lub Atra-hazis. ( to imię znaczy szczególnie roztropny)

Poza listą królów odnajdujemy na tym wyjątkowym graniastosłupie inne ważne informacje : wzmiankę o globalnym zasięgu Potopu, o królu Kuszu z miasta Kish czyli o wspomnianym wnuku Noego¹⁰, "Gdy powódź przeszła i królestwo zstąpiło z nieba, królestwo było w Kisz" ; o królu Gilgameszu. Jest także wspomniane miasto Szuruppak gdzie Zi-ud-sudra (Noe) zbudował arkę.

graniastosłup z sumeryjską listą królów¹¹

Podsumowując treści tego wyjątkowego tekstu o historii Gilgamesza należy stwierdzić, iż ten mody władca z Uruk był postacią realną, historyczną. Natomiast gdy chodzi o jego pragnienie spotkania osoby która była w Arce i zdobyła nieśmiertelność to możemy stwierdzić, iż nie mógł on fizycznie spotkać się ani z Noem ani z jego synem Semem. Według chronologii Starego Testamentu opartej na Septuagincie, Potop miał miejsce w 3298 r. a Noe żył po Potopie jeszcze 350 lat i zmarł w 2948r. Natomiast jego syn Sem żył po Potopie prawie 500 lat i zmarł w roku 2796.¹² Natomiast Gilgamesz mógł spotkać się z Hamem który ocalał i był w Arce i jak wiemy był ojcem kolejnego króla sumeryjskiego po Potopie Kusza. Kusz z kolei był ojcem słynnego Nimroda który panował w Babelu, Akad, w kraju Szinear; on także założył miasto Niniwa. Niestety ale nie wiemy dokładnie ilu lat dożyli Ham i Jafet. Sem był pierworodnym synem Noego, dwa lata młodszy był Jafet a najmłodszy Ham.

ad 3.

Instrukcje z Shuruppak to tekst w języku akadyjskim w którym również znajdujemy informacje na temat Potopu. Tabliczka ta została odnaleziona1963 r. w Iraku niedaleko Nippur. Główna treść tej tabliczki to szczególna rada jaką przekazuje syn Ubara-Tutu z Shuruppak swemu własnemu synowi Zi-ud-sudra¹³. Chce zachęcić swego syna aby był doskonały moralnie, sprawiedliwy, by umiał zapanować nad namiętnościami i pragnieniami ciała¹⁴. Jak wiemy król Ubara Tutu z Shuruppak jest wspomniany w sumeryjskiej liście królów.

Obecnie jest ona własnością Douglasa Simmondsa. Jest tam opisany bóg Ea oraz Atrahasis czyli odpowiednik Noego. Irving Finkiel po raz pierwszy odczytał i opublikował odczytane informacje w swej książce Przed Arką Noego¹⁵. Jest na tej tabliczce wiele detali o budowie Arki, jest mowa o Modlitwie Atrahasisa do Boga; o tym, że Bóg go usłyszał "Panie słyszałem Twoje przybycie, rozpoznałem chód jak odgłos Twoich kroków". Jest tam też zdanie podobne do treści z innych miejsc : "Zburz swój dom, zbuduj łódź, zachowaj życie"; oraz szczegółowy opis budowy arki, rodzaje drewna użytego, sposób uszczelniania bitumicznego a także określenie które zwierzęta mają wejść do Arki.

ad 5. Epos o Atra-Hasisie to trzy tabliczki, dwie z nich znajdują się w Londynie (British Museum) a jedna w Nowym Yorku. Jest na nich opis ówczesnego stanu ludzkości w powiązaniu z opisem stworzenia a także z karą Potopu. Opis ten miał być użyteczny dla tych którzy otrzymali łaskę przeżycia Potopu. Część tego eposu jest cytowana w eposie o Gilgameszu a także w pismach Berossosa.

Tabliczka o Atra-hasis w British Museum

ad 6. George Smith (1840-1876) brytyjski asyriolog i tłumacz pisma klinowego, pracownik British Museum odczytał tysiące starożytnych tablic z Niniwy miasta sumeryjskiego. Były one przechowywane przez wieki w Niniwie w bibliotece asyryjskiego króla Aszurbanipala (król ten panował w VII w p.n.e.) a odnalezione zostały 3 grudnia 1872 r. Jednym z najsłynniejszych osiągnięć Smitha było to, że po raz pierwszy w naszej kulturze rozszyfrował opisaną w piśmie klinowym historię Gilgamesza, słynnego władcę sumeryjskiego. Historia tego władcy powstała przez wieki w III tysiącleciu p.n.e., a została zapisana na glinianych tabliczkach około roku 1150 i zachowała się przez tyle wieków. Nas najbardziej interesuje tablica XI na której opisana została historia Potopu.

Najpierw jednak kilka słów o samym Gilgameszu.

Gilgamesz (w j. sumeryjskim Bilgamesh) jako młody i prężny władca miasta Uruk¹⁶ następca po Enmerkarze, który panował pomiędzy 2700 a 2500 r. p.n.e., doświadcza w życiu różnych przygód, walk, trudności. Udaje mu się je pokonać czy ominąć, jednakże nagła śmierć jego przyjaciela zachwiała nim. Postanawia odnaleźć Utanapisztima o którym słyszał, że przeżył Potop i osiągnął nieśmiertelność¹⁷. Znajduje go, ale Utanapisztim sprawdza Gilgamesza, mówiąc mu miedzy innymi o roślinie nieśmiertelności rosnącej na dnie morza. Roślinę tę Gilgamesz bohatersko zdobywa, ale wkrótce nierozsądnie ją traci, uświadamiając sobie, że nieśmiertelność jest czymś trudnym do zdobycia i zatrzymania. Pyta więc Utanapisztima, jak to się stało, że znalazł się jako nieśmiertelny w gronie Bogów. Ten opowiada mu co usłyszał od bogów, żyjąc w mieście Szuruppak. Oto te słowa : "zniszcz dom, zbuduj statek, porzuć bogactwo, szukaj żywota, (...) wprowadź nasienie wszelkiego życia do statku"¹⁸.

Szuruppak miasto sumeryjskie

Dalej Utanapisztim mówi mu o bezwarunkowym posłuszeństwie Bogu, o tym, że podjął się wedle otrzymanych wskazań budowy statku, o jego projekcie, proporcjach, technice budowania, o sposobie uszczelniania go, ale także o tym, że Ea, bóg mądrości ukaże ludzi za ich występki "deszczem brudu". Utanapisztim zbudował statek, zgromadził w nim wszelkie nasienie życia oraz swoją rodzinę. Pojawił się Potop który miał swoje przyczyny także w fundamentach niebios a był tak straszny, że cała ludzkość "przemieniła się w błoto". Na końcu Potopu statek zatrzymała góra Nisir¹⁹.

fragment eposu o Gilgameszu

Omawiając pozabiblijne źródła na temat Noego i Potopu, warto wspomnieć także o dziełach Berossosa (ur. za czasów panowania króla Aleksandra Macedońskiego około 330 r. p.n.e. ). Był on kapłanem w świątyni Marduka bóstwa Bela w Babilonie i autorem dużego 3 tomowego dzieła Babylonika o historii Babilonii. Dzieło to zachowało się niestety tylko we fragmentach. Wspominają o nim między innymi Abydenus (200r. p.n.e.)²⁰, Aleksander Polyhistor ( 50 r. p.n.e.), Józef Flawiusz historyk żydowski czy Euzebiusz z Cezarei. W Drugiej księdze zawarł on historię Babilonii która dzieli się na historię dziesięciu królów panujących przed Potopem (Noe czyli Xisuthrus²¹ jest tam ostatnim panującym), także opis samego Potopu. Po potopie przedstawia historię panowania sześciu dynastii. Przedstawiony Xisuthrus buduje statek, umieszcza w nim rodzinę , krewnych, służbę, zwierzęta i zapasy żywności. Jego statek ląduje w Armenii a on po wyjściu na ląd "padł twarzą na ziemię, zbudował ołtarz i złożył Bogu ofiarę²². Następnie Berossos opisuje tajemnicze rozstanie Noego i jego rodziny : "I kiedy Ksisutrus wraz z towarzyszami nie powrócili, ci, którzy zostali na pokładzie, zeszli i poczęli go szukać, wołając jego imię. A Ksisutrus nie pokazał się im już więcej, ale usłyszeli głos z przestworzy nakazujący im czcić bogów i zrozumieli, że Ksisutrus będzie mieszkał wśród bogów z powodu swej pobożności; i jego żona, córka i sternik będą dzielić z nim ten zaszczyt. Nakazał im powrócić do Babilonu i zgodnie z ich przeznaczeniem uratować teksty z Sippar i udostępnić je szeroko ludziom"²³. : Berossos stwierdza także, że w 380 r. p.n.e. arka Noego istniała i nikt tego faktu nie kwestionował²⁴.

Józef Flawiusz w swej książce Dawne dzieje Izraela²⁵ również opisuje dzieje Noego i Potopu. Także według niego Potop był przepowiedziany przez Adama²⁶, miał zasięg globalny, był karą Bożą za grzechy i niegodziwości ludzi. Noe został wybrany przez Boga jako nienaganny aby zbudował arkę 4 poziomową o wymiarach 300/ 50/ 30 łokci. Arka miała uchronić go, jego rodzinę i zwierzęta przed śmiercionośnym Potopem. Gdy chodzi o datę Potopu, tak oto pisze : "Owa klęska zdarzyła się w sześćsetnym roku przewodnictwa Noego, w miesiącu zwanym przez Macedończyków Dios /październik—listopad/, a przez Hebrajczyków — Marsuan /Marcheszwan/, który liczono jako drugi; taki bowiem podział roku ustalono niegdyś w Egipcie; Mojżesz zaś wyznaczył Nisan, czyli Ksantyk, jako pierwszy miesiąc dla układania świąt i wszelkich spraw dotyczących służby Bożej, bo w tym właśnie miesiącu wyprowadził Hebrajczyków z Egiptu; natomiast w dziedzinie handlu i wszelkich innych spraw zachował dawną rachubę. Powiada tedy Mojżesz, że potop rozpoczął się w dwudziestym siódmym dniu owego miesiąca. Było to w dwa tysiące dwieście sześćdziesiąt dwa lata po powstaniu Adama, pierwszego człowieka. ²⁷

Wody potopu wznosiły się przez 150 dni, a gdy opadły, arka osiadła "na szczycie jakiejś góry w Armenii (...) Po siedmiu dniach Noe wysłał gołębicę, by przyniosła wieść, co się dzieje na ziemi. Wróciła obłocona, niosąc gałązkę oliwną, z czego poznał Noe, że skończył się Potop. Poczekawszy jeszcze siedem dni, wypuścił zwierzęta z arki i sam z niej wyszedł wraz ze swą rodziną, a złożywszy ofiarę Bogu, wyprawił dla całej rodziny ucztę. Owo miejsce Armeńczycy nazywają „miejscem lądowania" i jeszcze dziś pokazują tam szczątki arki ocalałej z potopu".

Warto dodać, że Józef Flawiusz przytacza także kilka osób które zanotowały Potop jako wydarzenie historyczne :

1. Wspomniany wcześniej Chaldejczyk Berossos /Berozus/ który w pewnym miejscu swej opowieści o potopie tak pisze: „W Armenii na górze Kordyejczyków jest ponoć jeszcze część owego okrętu i ludzie biorą z niego smołę, której kawałki noszą przy sobie jako talizmany".

2. Hieronim Egipcjanin, który opisał dawne dzieje Fenicji oraz Mnazeasz.

3. Mikołaj z Damaszku w dziewięćdziesiątej szóstej księdze swego dzieła tak na ten temat powiada: „Nad krainą Minias w Armenii wznosi się wysoka góra zwana Baris, na której, jak wieść niesie, uchroniło się niegdyś wielu ludzi od potopu, a jakiś mąż wylądował tam, przyjechawszy na arce, i przez długi jeszcze czas, przechowywały się po niej drewniane szczątki".²⁸

Euzebiusz z Cezarei, pierwszy wielki historyk naszego Kościoła, takie oto zdania umieszcza w swoim dziele Historia Kościoła :

"Naród hebrajski nie jest narodem nowym, ale u wszystkich ludzi słynie ze swej starożytności i wszyscy go znają. Jego podania i pisma opowiadają o wielu ludziach, wprawdzie niewielu i nielicznych ale jednak wybijających się pobożnością, sprawiedliwością i wszelką inną cnotą. Byli tacy już przed potopem, inni zaś później, wśród dzieci i potomków Noego. Był takim też Abraham którym Hebrajczycy szczycą się jako swym protoplastą i praojcem". ²⁹

Jeżeli zauważymy jak wielka jest liczba zachowanych tekstów o Potopie i uwzględnimy, że powstawały one w różnych kulturach i miejscach, różnych językach a jednak mają tak wiele elementów wspólnych związanych z Noem i Potopem to nasuwa się konkluzja, że opowiadania te nie mogą być tylko i wyłącznie dziełem fantazji. Musiała istnieć ogólnoświatowa katastrofa która w tylu kulturach została opisana.

Także Koran zawiera opis Potopu. W surze 71 jest opisane życie Noego czyli Nuhu. Opis Arki i Potopu jest bardzo podobny do opisu biblijnego. Oto fragment opisujący rozpoczęcie potopu : "Otworzyliśmy więc bramy nieba z wodą lejącą się jak potok. I uczyniliśmy, iż ziemia trysnęła źródłami, tak iż spotkały się wody według powziętego rozkazu"³⁰.

Poza istniejącymi do dziś tekstami o Potopie, odnaleziono mamy także wiele innych materialnych znaków które przemawiają za realnością Potopu.

Dr Robert Ballard, słynny archeolog który posługuje się robotami podwodnymi; dzięki nim mógł on zbadać miedzy innymi wrak Tytanika a także dno Morza Czarnego. Według wyników jego badań morze to było wcześniej dużo mniejszym jeziorem o czystej wodzie, aż pewnego dnia gwałtowne fale zatopiły je oraz ląd wokół jeziora o powierzchnie 15 tys. kilometrów kwadratowych. Brzegi ówczesnego małego jeziora odkrył on pod wodą obecnego Morza Czarnego na głębokości 120m. Badając dno tego morza odkrył także wiele rzeczy które potwierdzają jego hipotezę : przedmioty ceramiczne czy nawet wrak statku. Po dokładnym zbadaniu odnalezionych rzeczy twierdzi, że to katastroficzne wydarzenie jakim mógł być biblijny potop mogło mieć miejsce około 5000 lat temu.³¹ Na temat różnych innych istniejących śladów zatopionych cywilizacji pod morzem czy nawet oceanem możemy dziś odnaleźć wiele pasjonujących materiałów. Oto przykład filmu na ten temat³².

zatopione budowle w okolicy Kuby i Gwatemali

Zatopione budowle odkryto także koło japońskiej wyspy Yonaguni, czy wręcz zatopione miasto w Indiach w Zatoce Kambajskiej. Poza wymienionymi miejscami odnajdujemy również wielkie pęknięcia ziemi na przykład pęknięcie od Sumatry przez Indie do Zatoki Perskiej które także mogą być świadkiem wielkiego kataklizmu.

Kolejnymi argumentami za realnością Potopu mogą być różne, istniejące po dziś dzień pozostałości po Potopie.³³

Ogromna ilość skamieniałości czyli roślin lub zwierząt spetryfikowanych naprowadza nas na przyczynę ich powstania : globalny Potop. Dlaczego możemy wysunąć taki wniosek ?

1. Ponieważ większość tych skamieniałości znajduje się w tej samej warstwie geologicznej, co wskazuje na ten sam czas powstania.

2. Dana skamieniałość bardzo często wskazuje, że dana roślina lub zwierze nagle zostały zaskoczone i zalane warstwą gleby, mułu czy piasku. Widać to choćby w przypadku skamieniałych drzew w pozycji stojącej jakie odnaleziono w północno-zachodniej Anglii w Lancashire.

spetryfikowane drzewo w pozycji stojącej

3. Skamieniałości dotyczą danego okresu rozwoju rośliny czy zwierzęcia i nie spotyka się wśród skamieniałości tzw. form pośrednich. Jest to silny argument osłabiający możliwość zaistnienia w ciągu milionów lat wielkich zmian międzygatunkowych, np. przemiany gada w ptaka. Co więcej dane skamieniałości to spetryfikowane istoty żywe które w prawie niezmienionej formie żyją także dzisiaj³⁴. Tego typu informacje pozwalają twierdzić, że dana katastrofa nie miała miejsca wiele milinów lat temu, ale zaledwie kilka tysięcy.

4. W wielu miejscach naszego globu spotykamy tzw. cmentarzyska wielu różnych roślin i zwierząt wymieszanych z sobą. Na przykład w Agate Springs w stanie Nebraska w USA znajduje się cmentarzysko w którym znaleziono około 9000 różnych małych i dużych zwierząt a także roślin i drzew, muszli, ryb³⁵. Podobne miejsca znajdują się w Ashley Beds na południu USA, w Kanadzie³⁶, czy na pustyni Gobi w Mongolii, gdzie naukowcy wprost mówią o przyczynie nagłego zatopienia tak wielkich zwierząt jak dinozaury czyli o globalnym niszczycielskim potopie. Na pustyni Gobi odkrywki są wykonywane pod nadzorem Mongolskiej Akademii Nauk oraz Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej. Oto poniżej ich komentarz na temat tych odkryć:

"Trwające wykopaliska na pustyni Gobi przedstawiają widok który wprawił ewolucjonistów w wielkie zakłopotanie. Odkryto tam dwadzieścia pięć teropodów (podrząd dinozaurów) oraz 200 czaszek ssaków. Nie ma dowodów na kilkumilionową lukę ewolucyjną ani na granicę irydu, która, jak się uważa, wytyczała moment wyginięcia dinozaurów. (…) Wykopano dinozaury, jaszczurki i małe ssaki w bezprecedensowym stanie zachowania. Świeżo odsłonięte szkielety czasami bardziej przypominają niedawne szczątki zwłok niż 80-milionową skamieniałość. Innym ironicznym zwrotem jest to, że skałom Gobi wydaje się brakować dokładnie tych warstw, które obecnie cieszą się największym zainteresowaniem opinii publicznej: żadne odkryte dotychczas odcinki nie obejmują granicy kredowo-trzeciorzędowej, kiedy dinozaury wyginęły.³⁷

A oto jaki komentarz odnajdujemy na stronie internetowej cmentarzyska w Ashley Beds dotyczący tamtejszych odkryć:

"Ashley Beds to ogromny cmentarz fosforanowy, który zawiera mieszane szczątki człowieka ze zwierzętami lądowymi i morskimi, w szczególności dinozaurami, plezjozaurami, wielorybami, rekinami, nosorożcami, końmi, mastodontami, mamutami, morświnami, słoniami, jeleniami, świniami, psami i owcami".³⁸

Bardzo dobry stan zachowania szkieletów a także forma szkieletu nawet takich zwierząt jak dinozaury przekonuje, że ich wiek nie może być liczony w milionach lat. Na zdjęciu poniżej możemy wnioskować, że zwierze jest w pozycji stojącej i bez ruchu.

szkielet wielkiego dinozaura zatopionego w mule w stanie Alberta w Kanadzie

Na chilijskiej pustyni około jednego kilometra od oceanu odkryto w ciągu ostatnich kilku latach ponad 75 szkieletów wielkich wielorybów.

szkielet wieloryba w Chile

W Messel Pit w centralnych Niemczech odkryto ogromne cmentarzysko w którym znajduje się wiele zwierząt z różnych kontynentów : gady, ryby insekty, ptaki ssaki. Wiele z nich świetnie zachowanych niektóre z "obiadem" w żołądku ale wszystkie mają wspólną cechę zostały nagle uśmiercone.

świetnie zachowana mucha w Messel Pit

Oto fragment artykułu którego Auror stara się wyjaśnić powód takiego zdarzenia :

"The Messel Pit is a fossil graveyard. The exquisite preservation of the animals in the Messel Pit is consistent with rapid catastrophic burial, not centuries of gradual burial allowing for distortion and decomposition. The global Flood of Noah’s day, around 4,300 years ago, is recorded in biblical history in the book of Genesis (chapters 6–9), confirmed by Jesus Christ Himself in Matthew 24:38–39, and attested to by a large portion of the fossil record in general as well as fossil graveyards around the world. The Flood itself and post-Flood catastrophes swept away and sorted countless animals and plants and buried them in water-borne sediment. Some were buried en masse, creating fossil graveyards."³⁹

Dół Messel to cmentarz skamieniałości. Znakomite zachowanie zwierząt w Messel jest związane z szybkim, katastrofalnym pochówkiem, a nie stuleciami stopniowego pochówku pozwalającego na zniekształcenie i rozkład. W Księdze Rodzaju (rozdziały 6-9) jest mowa o globalnym potopie z czasów Noego, około 4300 lat temu i jest on potwierdzony przez Jezusa Chrystusa w ewangelii św. Mateusza 24, 38-39 ale także dużą ilością zapisów kopalnych w ogóle, a także w licznych cmentarzyskach skamieniałości na całym świecie. Sama powódź i katastrofy po potopie zmiotły i posortowały niezliczone zwierzęta i rośliny oraz zakopały je w osadzie wodnym. Niektóre były masowo chowane, tworząc skamieniałe cmentarze ”. (tłumaczenie własne)

W największym cmentarzysku na ziemi tzw. Karoo formation w południowej Afryce ocenia się, że jest tam około 800 milionów szczątków zwierząt.

zdjęcie fragmentu jednego z cmentarzysk

Podobne cmentarzyska znajdują sie w bardzo wielu innych miejscach: w Tanzanii, Belgii, w Brazylii, na Bałkanach, itd. ⁴⁰ Odnajdywane są one także w wielu jaskiniach.

5. Wielu naukowców twierdzi, że pokłady gazu ziemnego, ropy naftowej, węgla kamiennego lub brunatnego, kredy również wskazują na globalny potop jako racjonalną przyczynę ich powstania. Jednym z argumentów za tą teorią jest na przykład odnaleziony żelazny garnek zatopiony w bryle węgla.

6. W wielu miejscach ziemi, powyżej obecnego poziomu morza, nawet w wysokich górach spotyka sie muszle czy skamieniałe zwierzęta morskie : ryby, kraby i inne. Na przykład w Grand Canyon w USA, Himalajach, na górze Ararat, w Andach czy Górach Świętokrzyskich. Na górze Ararat znaleziono kryształki soli które naturalnie tworzą się pod wodą, u podnóża góry znaleziono tzw. lawę poduszkową czyli taką która wypływa z ziemi do wody i zastyga w wodzie.

7. Wiemy, że wielkie masy wód sprawiają, że wiele kamieni czy skał przemieszczają sie w różne miejsca, mieszają się z sobą i szlifują się. W wielu miejscach ziemi, w tym także na przykład w centralnej Polsce na polach czy w lasach można spotkać wiele kamieni granitowych, marmurowych i innych skał o różnych kolorach chociaż w tym regionie nie ma takich skał. We Francji, a dokładnie w północnozachodniej jej części leżą do dziś ogromne kamenie granitowe wyszlifowane i tak ciężkie, że człowiek nie byłby w stanie ich podnieść. Nigdzie w okolicy nie ma kamieniołomów o podobnych skałach. Stwierdzono również, że fale potopu przemieszczały się na naszej planecie z północnego zachodu na południowy wschód. Dlatego też zbocza gór północno zachodnie są często bardziej wyżłobione.

Poza tym istnieje do dziś wiele starożytnych budowli które są przykryte wielometrową warstwą ziemi albo skał różnej wielkości. Najczęściej kamenie większe są w niższych warstwach. Taki stan, taka selekcja i taka sekwencja wskazują na wielki potop jako racjonalną przyczynę.

zasypana świątynia w Gobekli Tepe w Turcji

zasypana rzeźba na Wyspach Wielkanocnych

odkopywana piramida

7. Według amerykańskich geologów z Institute Creation Research o biblijnym potopie świadczą również skamieniałe pnie drzew znalezione na Antarktydzie.  Natrafiono tam na ślady różnych roślin iglastych i liściastych. Jak twierdzi Tim Clarey jeden z geologów : jeżeli przyjmiemy za prawdziwe treści z Księdze Rodzaju to odkrycie to nie jest niczym szczególnym. 

8. Roger Oakland amerykański naukowiec zaznacza, że wiele szczątków kopalnych ryb czy innych zwierząt zostały uwiecznione w pozycji zastraszenia, lęku czy walki o życie. Na przykład w Nebrasce w USA odnaleziono w takich postawach skamieliny w nosorożców, hipopotamów czy zebry. Podobne znaleziska odkryto w Szkocji czy Mongolii.

9. Jeżeli zakładamy istnienie Potopu jako wydarzenie historyczne to powinniśmy założyć istnienie epoki przedpotopowej. Czy mamy więc jakieś geologiczne dowody na jej istnienie. Otóż mamy ich wiele⁴¹ : choćby wspomniany wcześniej podział królów sumeryjskich na tych sprzed Potopu i po Potopie. Odnaleziono także wiele miejsc, budowli czy przedmiotów które wiekiem sięgają do czasów przedpotopowych i które informują nas o wielkim rozwoju cywilizacyjnym czy poziomie techniki. Na przykład w Republice Południowej Afryki odkryto wielki system nawadniania ziemi który obejmuje swoim zasięgiem teren o powierzchni około 386.000 km² i który łączy trzy kraje. "Jest to dzieło przedpotopowych specjalistów od upraw roślinności na niespotykaną skalę !". ⁴²

system rowów nawadniających w RPA

Poniżej tajemnicze konstrukcje w Chinach przypominające pasy startowe lotniska

10. Istnieje kilka miast których historia zawiera informacje, że są to miasta które zostały założone przed Potopem : Eridu, Sippar czy Ŝuruppak (miasto Noego); oraz miasta założone w krótkim czasie po Potopie : Themânôn, Niniwa, Nippur, Babel, Dogubayazit, Edessa, Uruk. Jest też wielu badaczy i naukowców którzy ciągle zgłębiają istnienie zatopionych wielkich lądów jak Atlantyda czy wielki kontynent na oceanie spokojnym pomiędzy Indonezją a wschodnim brzegiem Ameryki Północnej.

Próba wyobrażenia ziemi z dużo większą powierzchnia lądów

11. Jest dzisiaj coraz większa debata na temat ile lat tak naprawdę liczy nasza ziemia. Wielu naukowców jest zdania, że wiek ziemi to nie miliony czy miliardy lat ale zaledwie kilka czy kilkanaście tysięcy. W czasopiśmie Science zamieszczono wypowiedź laureata nagrody Nobla, fizyka jądrowego W. F. Libby’ego, jednego z pionierów datowania radiowęglowego. Tak oto pisze on tam : „Prace badawcze nad udoskonalaniem techniki datowania prowadzono w dwóch etapach — datowania próbek pochodzących z czasów historycznych i prehistorycznych. Obaj z Arnoldem [współpracownikiem] przeżyliśmy pierwszy szok, gdy nasi doradcy poinformowali nas, że historia sięga wstecz nie dalej jak 5000 lat. (...) Ciągle czyta się przecież, że ta czy inna kultura albo ta czy inna miejscowość odkryta przez archeologów liczy 20 000 lat. Dowiedzieliśmy się nagle, że te liczby, te dane o wieku, nie są należycie udokumentowane”. ⁴³